Kaan Polat CÜREKLİBATIR
İstanbul, 80’li yıllar: yaz akşamüzeri, çabucak hemen Levent’in ‘yeşil tepelerinde’ mahallenin çocuklarıyla buluşabiliyor; konutumuzdan yalnızca birkaç metre uzaklıkta, iki kale direğinden ibaret, çıplak bir alanda top oynayabiliyoruz: Ben, Murat ağabeyim ve babam! Ne...